به گفته دکتر دیابولو، نمایشگر یک نمایشگاه ویژه شکنجه، این نمایش قدرت آن را دارد که به مردم درباره شرارت‌های پیش‌بینی‌شدنی هشدار دهد. شکاکان یکی پس از دیگری در برابر «آتروپوس سرنوشت» می‌ایستند تا پیش‌نمایشی از طمع و خشونتی را که پشت چهره‌های محترمشان پنهان شده است، مشاهده کنند.

زن جوانی مدام با کابوس‌های مربوط به مادرش که در آسایشگاه روانی بستری است دست‌وپنجه نرم می‌کند. پس از بازگشت به خانه پدری‌اش، این کابوس‌ها با دیدن زنی غریبه که در راهروها قدم می‌زند، رنگ واقعیت به خود می‌گیرند.